Jezus alleen! Dat is een lijn die door heel Zijn Middelaarswerk heen loopt. Hij bleef allen over.  Hij werd door de mensen verlaten. Eerst liepen zij Hem na om de tekenen en de broden. Later zeiden ze: “Deze rede is hard.” Van toen af wandelden velen niet met Hem. Zij lieten de Heere Jezus in de steek. Jezus alleen!

Maar de Heere Jezus werd ook door Zijn discipelen verlaten. Hier op de berg zijn er nog drie discipelen bij Hem. En Petrus zou wel zeggen: “Ik zal U niet verlaten.” Maar als het er op aan komt, hebben ze Hem allemaal verlaten. Toen de Heere Jezus Zijn zware zielenstrijd had in Gethsemané, sliepen de discipelen. Ze zijn allemaal weggelopen toen de Heere Jezus gevangen genomen werd. En uiteindelijk heeft Petrus Hem verloochend. Allemaal, zonder één uitzondering, werden ze aan Hem geërgerd. Daar hebt u nu Gods kinderen: ze hebben Jezus alleen gelaten. Wie zijn en blijven Gods kinderen in zichzelf? Ze laten Hem alleen en werken Hem tegen. Want, wat staan ook Gods kinderen vaak bitter vijandig ten opzichte van de weg achter Christus. Want dat is de weg van het kruisdragen, het jezelf verloochenen en het sterven aan jezelf. Wat heeft Christus dan veel werk om Zijn kinderen in zichzelf af te breken. We zeggen vaak: in de nood leer je je vrienden kennen. De Heere Jezus hield in Zijn nood niet één vriend over. Hij werd door allen verlaten. Jezus alleen!

Uiteindelijk werd Hij ook van God verlaten. Aan het kruis heeft de Heere Jezus geroepen: “Mijn God, Mijn God, waarom verlaat Gij Mij?”. Hier op de berg der verheerlijking trok de hemel zich terug. Het is een heenwijzing naar wat er gebeurd is op die andere berg, Golgotha. Ook daar trok de hemel zich terug, zo oneindig ver, dat er voor de Heere Jezus niets anders overbleef dan de absolute  Godverlatenheid.

Jezus alleen. Krijgen deze woorden in het licht van dit alles niet een diepe betekenis. Zien we hier niet getekend hoe de Heere Jezus lijden moest?

Gods kinderen klagen wel eens dat ze alleen gelaten zijn. Dan is het alsof wij alleen overblijven en niemand ons meer begrijpt. Maar dan is er toch een God in de hemel Die tot moedeloze Elia’s zegt: “Sta op en eet, want de weg zal u te veel zijn.” Dan is er toch nog God. Die zo eindeloos goed is. Dat moest de Heere Jezus als Borg missen. Hij werd ook van God verlaten. En ik weet: Gods kinderen kennen ook zoveel tijden dat ze zich van God verlaten voelen. Dat is het ergste. Wie van Gods kinderen kent niet deze worsteling? Maar, de Heere Jezus is verlaten van Zijn Vader en de mensen geweest, opdat wij tot Hem zouden genomen en nimmermeer van Hem verlaten worden. God verlaat Zijn kinderen nooit. Al voelen ze zich verlaten, daarom zijn ze nog niet verlaten. We hebben allen het geloof nodig in oefening  om dat te zien en houvast aan te hebben. We moeten dagelijks maar vragen: “Heere, vermeerder ons geloof”. En wanneer het geloof in die heilgeheimen wordt ingeleid, dan mag het geloof stamelen: “Dierbare Zaligmaker, U bleef alleen over, van God en alle mensen verlaten, opdat ik eeuwige gemeenschap met God zou hebben.”En wat wordt de Heere Jezus dan groot in Zijn alleen zijn. Jezus bleef alleen over, en daarom zullen Gods kinderen niet alleen zijn maar eeuwige gemeenschap hebben met de God van volkomen zaligheid. Onuitsprekelijk, als in de strijd iets van die gemeenschap in het hart ervaren mag worden, dan mag ik God overhouden om met Asaf te zeggen: “Wie heb ik nevens U in de hemel? Nevens U lust mij niets op deze aarde.”

Ds. J.S. van der Net

Terugkeren naar de thuispagina >>